"Konkurencyjny jednolity rynek cyfrowy – wiodąca rola administracji elektronicznej" cz II komunikacja



W 2010r. przyjęto nową dyrektywę VAT, która zlikwidowała jakiekolwiek różnice pomiędzy tradycyjną fakturą, a fakturą elektroniczną. Dostępne są projekty sektorowe, które mają wypracować porozumienie pomiędzy dużymi przedsiębiorstwami i MŚP. Wprowadzamy platformy interoperacyjności, które mają ułatwić wprowadzenie faktur elektronicznych. Takie platformy wprowadziliśmy w przemyśle tekstylnym i samochodowym. Interoperacyjność technologiczna – dane wymieniane muszą być znormalizowane. Urzędy normalizujące muszą ustalić zasady, które mają obowiązywać podczas komunikacji. Należy znormalizować dane, które mają być wymieniane pomiędzy organami. 18 krajów stworzyło fora dot. faktur elektronicznych. Do końca roku 2011 będzie to 20 państw. Poszczególne państwa muszą się angażować bezpośrednio, gdyż samej Komisji nie uda się stworzyć takiego programu.  Istnieją ogromne możliwości oszczędności wydatków.  Najważniejsze zagadnienia występujące przy wdrażaniu projektu to: – Trudności małych dostawców w przekazywaniu faktur (firmy współpracujące blokują wprowadzenie i nie chcą brać w tym udziału), – Należy wspierać otwarte standardy, – Należy uprościć wymogi prawne, – Rządy muszą dawać przykład (wszystkie instytucje europejskie powinny dokonywać zakupów w sposób elektroniczne). Na razie nie ma jednolitych standardów, trzeba wspierać proces ich wprowadzenia. Trzeba stworzyć infrastrukturę ułatwiającą dostawcom przekazywanie faktur elektronicznych. Instytucje UE muszą dawać przykład i dokonywać zakupów w Internecie. System ten jest łatwy w stosowaniu i maksymalnie uproszczony. Komisja obliguje dostawców do przesyłania faktur w sposób elektroniczny.

I.Tsoukalas: Jakie procedury trzeba przyjąć, żeby wprowadzić e-fakturowanie jak najszybciej? Jaką rolę odgrywają wspólne standardy techniczne?

A.Ticau: Celem jest realizowanie 50% wszystkich zamówień publicznych realizowanych przy użyciu faktur elektronicznych. Wszystkie systemy zamówień publicznych powinny korzystać z fakturowania elektronicznego. Wtedy firmy będą zainteresowane wykorzystywaniem faktur elektronicznych. Na każdej e-fakturze można zaoszczędzić 6 €. Korzystają na tym wszyscy: jest mniej potrzebnego papieru, szybciej faktura dociera do adresata, organy kontrolujące mają mniej błędów do wykrycia.

S.Kelly: Jakie będą oszczędności? Jaki jest podział na rządy, na firmy? Jak wygląda to w skali światowej? Przedstawiciel Komisji: Nie mamy wiedzy jak najlepiej wprowadzić  e-fakturowanie. Istnieją jeszcze bariery i chcielibyśmy je zlikwidować. Potrzebna jest pełna współpraca. Utworzyliśmy fora, które pomogą nam w zlikwidowaniu barier. Uważamy, że e-faktura szybko się rozwinie. Wspólne normy i standardy (trzeba ustalić dane, które mają być zawarte w e-fakturze dla identyfikacji kontrahentów). Nie będzie jednolitego systemu, gdyż jest już zbyt wiele różnych systemów, ale jednolita platforma pozwoli nam na ustalenie wspólnych rozwiązań. Nie można uczynić faktury elektronicznej obowiązkową dla rozwiązań administracji publicznej. Liczymy na fora dyskusyjne i wyłonienie najlepszych praktyk. Należy zwalczać bariery „mentalne”. Na zmianie faktury papierowej na fakturę elektroniczną oszczędzamy od 6 do 30 €, należy jednak pamiętać, że mimo oszczędności tylko jeden na dziesięciu przedsiębiorców używa faktury elektronicznej. Przez ostatnie lata administracje publiczne w państwach członkowskich dokładały starań, żeby polepszyć obsługę. Interoperacyjność ma kluczowe znaczenie dla potencjału społecznego – gospodarczego. Program może być zrealizowany, jeśli zostaną stworzone platformy elektroniczne a to wiąże się ze stworzeniem odpowiednich rozwiązań technicznych. Należy też stworzyć odpowiednie przepisy prawne. Organy administracji publicznej powinny stosować i wspierać otwarte standardy, aby zmniejszyć wydatki w administracji publicznej. Interoperacyjność programów tzn. programy komputerowe mogą się porozumiewać pomiędzy sobą i przekazywać sobie informacje, które przedsiębiorcy mogą później wykorzystać. Trzeba wyeliminować wszelkie przeszkody. Obywatele powinni mieć możliwość kontaktowania się z administracją publiczną wykorzystując interoperacyjność. Państwa UE powinny przestrzegać, że standardy interoperacyjności byłyprzestrzegane w zakupach publicznych. Standaryzacja w zakupach publicznych powinna zapewnić równy dostęp dostawców do tego rynku. Specyfikacja w przetargach musi spełniać standardy i cały proces uprościć i skrócić.

I.Tsoukalas: Jak UE zapewni, że standaryzacja nie wpłynie negatywnie na administrację w obszarze faktury elektronicznej i usług? Jaki jest minimalny poziom standardów? Komisja – Trzeba zagwarantować jak najwięcej interoperacyjności. Przyjęte propozycje dają specyfikację ogólną i ramy jakie należy przyjąć.

S.Ticau: Jest potrzeba standaryzacji danych i trzeba w tym celu ze sobą współpracować, aby stworzyć rzeczywisty, jednolity rynek cyfrowy. Potrzebujemy standaryzacji danych, co będzie pożyteczne dla wszystkich usług elektronicznych. Jeśli chodzi o faktury elektroniczne to postęp uzyskamy, gdy będzie powszechna akceptacja podpisu elektronicznego. Należy zwrócić uwagę, że weryfikacja podpisu elektronicznego to tak naprawdę weryfikacja danych, a nie tożsamości podmiotu. Trzeba opracować metody uwierzytelniania tożsamości przyjazne dla użytkowników, ale muszą być bardziej bezpieczne. Należy wprowadzić jednolity element walidujący. Ważne jest też bezpieczeństwo usług i systemów e-administracji. Najlepsze standardy to te najbardziej przyjazne dla użytkownika. Niektóre państwa członkowskie są w czołówce wprowadzania tych działań inne pozostały w tyle. Istotne jest stworzenie standardów przyjaznych dla użytkownika tak, żeby zbierane dane nie były zbierane wielokrotnie. Dane powinny być dostępne w każdym momencie, kompatybilne z przyszłymi systemami elektronicznymi.